Narzędzia użytkownika
Spis treści
Tadeusz Truskolaski
| Dane biograficzne | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Tadeusz Truskolaski |
| Pseudonim1): | Truskawa, Truskolarski, Sucholaski |
| Data i miejsce urodzenia | 10 kwietnia 1958 roku Kapice Stare |
| Miejsce zamieszkania | Białystok |
| Specjalność | bycie winnym wszystkiego, piastowanie urzędu poza kadrem, odbieranie zaocznych rozkazów podczas kononoskopii |
Tadeusz Truskolaski (ur. 10 kwietnia 1958 roku w Kapicach Starych) – polski ekonomista, nauczyciel akademicki i samorządowiec, od 5 grudnia 2006 roku nieprzerwanie prezydent Białegostoku. W 2006 roku znalazł się na tej samej karcie wyborczej co Krzysztof Kononowicz, a następnie został rzeczywistym gospodarzem miasta, gdy drugi z kandydatów pozostał gospodarzem Belwederu.
W Uniwersum funkcjonował przede wszystkim jako Truskawa: odległa, niemal urzędowa siła wyższa, odpowiedzialna według Warmianina za śliskie chodniki, rachunki, decyzje miejskich instytucji i ogólny brak sprawiedliwości dziejowej. Kononowicz potrafił obarczać go winą za własne nieszczęścia, wzywać do interwencji, grozić rozliczeniem, a w chwili zagrożenia nawet ratować jego życie za pomocą donosu.
Rola w Uniwersum
Wybory 2006
Określenie Truskolaskiego jako „rywala Kononowicza” jest prawdziwe wyłącznie w sensie wspólnego udziału w wyborach. W pierwszej turze 12 listopada 2006 roku Truskolaski otrzymał 42 889 głosów (48,49%), natomiast Kononowicz – 1676 (1,89%), zajmując szóste miejsce spośród siedmiu kandydatów. Do drugiej tury obok Truskolaskiego wszedł Marek Kozłowski. 26 listopada Truskolaski wygrał z wynikiem 53 018 głosów (67,25%) i 5 grudnia złożył ślubowanie.
Różnica 41 213 głosów nie przeszkodziła Kononowiczowi traktować później prezydenta miasta jak politycznego przeciwnika własnej rangi. W folklorze Uniwersum przegrana kampania zamieniła się w niedokończony pojedynek dwóch prezydentów: jednego z mandatem mieszkańców i drugiego z mandatem nadanym samemu sobie. Truskolaski wygrywał następne wybory, a w 2024 roku rozpoczął piątą kadencję; Kononowicz pozostawał kandydatem na kandydata i od czasu do czasu rozliczał jego rządy z barłogu w sali plenarnej na Szkolnej 17.
W przemówieniach Warmianina
Dawniej Truskolaski należał do stałego zestawu nazwisk wywoływanych przez Kononowicza, kiedy zwykłe niepowodzenie należało podnieść do rangi sprawy państwowej. W lutym 2010 roku Konon złamał rękę na oblodzeniu i uznał, że winny jest prezydent, ponieważ nie odśnieżył Białegostoku oraz „zastawił pułapkę”. Najważniejszy wątek z tego okresu pojawił się 12 grudnia 2010 roku. Kononowicz siedział wśród niezapłaconych rachunków, rozpaczał nad pobytem Bogumiła w Choroszczy i twierdził, że Truskolaski się na nim mści. Następnie padł na kolana, prosząc Maryję i Jezusa o posadzenie go na tronie. Nagranie uruchomiło później wykopową akcję Karp dla Krzyśka, w ramach której zebrano 5859 złotych, i stało się jednym z klasycznych przykładów lamentu bembeńskiego.
25 stycznia 2012 roku Krzysztof wystąpił przeciwko ACTA. Przy okazji zapowiedział, że Truskolaski odpowie za swoje rządy, a internet będzie bezpłatny. Prezydent Białegostoku został w ten sposób wciągnięty również do polityki międzynarodowej.
Donos w obronie życia Truskolaskiego
Najbardziej przewrotny epizod ich jednostronnej relacji przypadł na grudzień 2012 roku. Kononowicz przekazał organom ścigania informację, według której Andrzej Pochylski miał planować zamach bombowy na prezydenta Białegostoku. W związku z wcześniejszą historią Pochylskiego służby potraktowały zawiadomienie poważnie; 14 grudnia działacz został zatrzymany, spędził kilka dni w areszcie i trafił na obserwację psychiatryczną. Prasa opisywała sprawę jako podejrzenie kierowania gróźb pod adresem Truskolaskiego. Pochylski oraz ludzie związani z Podlasiem XXI wieku przedstawiali ją później jako bezpodstawne oskarżenie i polityczną represję.
Donos miał znaczenie większe niż samo nazwisko niedoszłej ofiary. Doprowadził do zerwania części dawnego środowiska z Kononowiczem, w tym Adama Czeczetkowicza, i zamknął pierwszą epokę regularnych nagrań. Truskolaski nie wykonał w tym odcinku żadnego ruchu, a mimo tego znalazł się w centrum wydarzenia, które na dwa lata przyhamowało emisję serialu.
Truskolaski kontra Zielony
Znacznie bardziej namacalny związek z Uniwersum powstał za sprawą Rafała „Zielonego” Kosno. Dla Kosnp Truskolaski był twarzą magistratu i administracyjnej machiny, z którą Federacja Zielonych prowadziła kolejne wojny. Konflikt przedostał się na karty historii Uniwersum 2 listopada 2010 roku, kiedy straż miejska przyłapała Zielonego podczas pisania zielonym sprayem na wielkoformatowym plakacie wyborczym ubiegającego się o reelekcję prezydenta. Sąd uznał szkodę za wykroczenie i wymierzył Kosno 500 złotych grzywny.
Kolejna runda miała już charakter urzędowo-sądowy. Prezydent Białegostoku, działając jako organ nadzorujący stowarzyszenia, złożył wniosek o rozwiązanie Federacji Zielonych. Magistrat wskazywał na naruszenia ustawy o stowarzyszeniach, nieprzestrzeganie statutu oraz problem z wymaganą liczbą członków. Kosno uważał działanie za zemstę za jego protesty przeciwko miejskim inwestycjom; Truskolaski zapewniał, że sprawa „nie ma charakteru wendety”. 27 stycznia 2012 roku sąd rejonowy rozwiązał Federację, a 20 kwietnia sąd okręgowy odrzucił apelację Zielonego, wskutek czego postanowienie stało się prawomocne.
Rozwiązanie organizacji nie zakończyło aktywności Rafała, bo potem jak grzyby po deszczu pojawiały się następne stowarzyszenia, fundacja, petycje i odwołania.
Sucholaski według Jana Łosia
Jan Łoś podchodził do prezydenta z właściwą sobie zmiennością. W wyborach samorządowych w 2018 roku głosował na Platformę Obywatelską i Truskolaskiego, a rozwój Białegostoku oceniał początkowo przychylnie, zwracając uwagę na komunikację miejską oraz inwestycje. Później przeszedł do krytyki „Sucholaskiego”, którego podsumował słowami: „głowa myśli, ale dupa nie”. Była to pełna recenzja samorządu w systemie politycznym Jana Rodo: zamiar uznany, wykonanie niedopuszczone do pełnej debesty.
W 2020 roku Łoś nominował Truskolaskiego – obok Pawła z Warszawy i Kinga of the Diamond – do odpowiedzi na swój Hotszyntczelet. Spośród nominowanych odpowiedział wyłącznie King, dlatego prezydencka szesnastka o lotnisku na Szkolnej nigdy nie weszła do miejskiego planu inwestycji.
Śmierć Kononowicza i spór o reakcję miasta
6 marca 2025 roku, w dniu śmierci Kononowicza, Truskolaski opublikował na portalu X krótkie pożegnanie.
 |
| Wpis Tadeusza Truskolaskiego po śmierci Krzysztofa Kononowicza |
Wpis ściągnął na prezydenta falę krytyki. Internauci pytali, dlaczego miejskie instytucje nie przerwały wieloletniego wykorzystywania chorego mieszkańca przez mlecznych. Paweł z Warszawy zarzucił Truskolaskiemu i służbom wybiórczość: przypomniał sprawę psa Nero, w której stan psychiczny Kononowicza był przedmiotem ocen, i zestawił ją z późniejszym brakiem podstaw do przymusowego umieszczenia go w DPS-ie. Pod postem pojawiła się również notatka społecznościowa głosząca, że prezydent ignorował kierowane do niego sygnały o potrzebie pomocy.
Rzeczniczka prezydenta Urszula Boublej przekazała mediom, że Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie wykonał wszystkie działania możliwe w granicach prawa, lecz Kononowicza nie można było zmusić do przyjęcia pomocy. Szczegółów nie ujawniano ze względu na brak jego zgody. Według stanowiska miasta zgłoszenia trafiały również do policji, prokuratury i sądów, przy czym żadna z tych instytucji nie stwierdziła podstaw do przymusowego ograniczenia mu prawa decydowania o sobie.
Również 6 marca pod postem Truskolaskiego pojawiła się Community Note 2) o następującej treści: „ Prezydent Truskolaski ignorował kierowane do niego sygnały aby pomóc Kononowiczowi.”
Nazwisko Truskolaskiego wróciło jeszcze przed pogrzebem. 11 marca pobudzony Czeczetkowicz oznajmił, że prezydent miał zarządzić kremację ciała i cichy pochówek, aby Białystok „zatarł ślad” po Kononowiczu. Sam określił wiadomość jako nieoficjalną. Pogrzeb zorganizował MOPR, a urna została złożona 12 marca na cmentarzu przy ulicy św. Andrzeja Boboli. Epizod był ostatnim zastosowaniem dawnego mechanizmu: ilekroć w mieście zapadała niezrozumiała albo źle przyjęta decyzja, na końcu urzędowego łańcucha pojawiał się Truskawa.